#4 Savages – Adore Life

Savages - Adore Life

Ποιος: κορίτσια θυμωμένα, ποτέ νικημένα.

#4 γιατί: τρία χρόνια αφού μας είπαν να σκάσουμε (και το κάναμε) τα κορίτσια επέστρεψαν ως πιο ήρεμη δύναμη, κάτω από την οποία χτυπάει ωστόσο η ίδια επαναστατική φλέβα και υποβόσκει εξίσου φρενήρης ενέργεια.

Αγαπημένος στίχος: Is it human to ask for more? Is it human to adore life? [Adore]

Advertisements

TenLittleAlbums 2016 Part1: Winter

Ουφ. Μας αποχαιρετά σιγά σιγά ο φετινός χειμώνας και ημερολογιακά, καθώς ήδη έχουν κάνει την εμφάνιση τους οι πρώτες ανοιξιάτικες μέρες, κι αυτό σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου κύκλου από TenLittleAlbums μπας κι οργανωθεί το κατάστημα και φέτος. Ορυμαγδός κυκλοφοριών λοιπόν το τρίμηνο που πέρασε, το οποίο και τα είχε όλα: από την κυκλοφορία του κύκνειου άσματος του David Bowie λίγες μέρες πριν το θάνατο του -που αν μη τι άλλο θα στιγματίσει κι ήδη αποτελεί μουσικό σημείο αναφοράς της χρονιάς- μέχρι το νέο πόνημα και πηγή ηχορύπανσης του Kanye West που hipster-ο-αποθεώνεται. Άβυσσος.

Προσωπικά απόλαυσα ιδιαιτέρως στο σύνολο τους όσα δισκάκια άκουσα όλο αυτό το διάστημα κι ομολογουμένως το ’16 ήδη αποτελεί πολύ πιο δυνατή χρονιά από το «εκλιπόν» ’15, που μου άφησε μια μελαγχολική γεύση μουσικά. Αν έπρεπε ωστόσο να διαλέξω για τις ανάγκες του παρόντος post αυτά που για χ ψ λόγους ξεχώρισαν στο αυτί μου και με έκαναν να πατήσω το play περισσότερες φορές από τα υπόλοιπα, θα επέλεγα την ακόλουθη διπολική δεκάδα.

Η σειρά είναι αλφαβητική και μη αξιολογική:

DIIV - Is the Is Are

DIIV – Is The Is Are
Παρά το ότι τα guitar-driven σχήματα γενικά δεν είναι το καλύτερο μου, οι DIIV καταλήγουν να είναι κάτι παραπάνω από συμπαθείς. Με ένα γιγαντιαίων διαστάσεων ως προς τη διάρκεια του 2ο δίσκο, προσφέρουν μια αξιόλογη συλλογή ταξιδιάρικων τραγουδιών που σε μεταφέρουν στην ηλιόλουστη δυτική ακτή της Καλιφόρνια. Στα bonus η συνεργασία με τη Sky Ferreira.

Foxes – All I Need
Ποπ με indie ευαισθησίες, στην ίδια συνταγή με το Glorious ντεμπούτο,για το sophomore album της popstar Louisa Rose Allen, κατά κόσμο Foxes. Σίγουρα ο δίσκος δεν απογειώνεται πουθενά συγκεκριμένα και το περιεχόμενο μουσικά αρχίζει να ανακυκλώνεται από ένα σημείο και πέρα, ωστόσο η ειλικρινής προσωπικότητα και οι στίχοι της Allen ξεχωρίζουν και τη καθιστούν μια παρουσία που θα συνεχίσει να απασχολεί τα μελλοντικά μουσικά δρώμενα.

Junior Boys - Big Black Coat

Junior Boys – Big Black Coat
Electropop ύμνοι βγαλμένοι κατευθείαν από τα 90s από το δίδυμο των Καναδών Junior Boys, την ύπαρξη των οποίων κακώς αγνοούσα ως τώρα. Μπλέκοντας τη synthpop και το R&B με στοιχεία disco σαν άλλοι μαέστροι, δίνουν τον αγαπημένο μου ηλεκτρονικό δίσκο για το χειμώνα με τη μια κομματάρα μετά την άλλη και κάτι -πραγματικά- επικές γέφυρες.

Lion Babe - Begin

Lion Babe – Begin
Η Αμερικάνικη version των AlunaGeorge. Το ανερχόμενο δίδυμο αναμιγνύει με φιλοδοξία σύγχρονο R&B με neo-soul καρυκεύματα στοχεύοντας την κορυφή αλλά κάπου στο δρόμο το χάνουν παίζοντας με τα είδη. Το Begin δε παύει ωστόσο να είναι ένα αρκετά ευχάριστο, συνεπές και danceable άλμπουμ, με ενδιαφέρουσα παραγωγή και υποψήφια hits. Το μόνο που απουσιάζει είναι ο χαρακτήρας.

Lissie - My Wild West

Lissie – My Wild West
Τρίτη κυκλοφορία και τρίτο σερί UK-top20 άλμπουμ από την ταλαντούχα Lissie, που οι αμερικάνοι δε λένε με τίποτα να βάλουν στην καρδιά τους. Απτόητη ωστόσο -κι αυτή τη φορά από τη δική της δισκογραφική- συνεχίζει να κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλά: να παίζει κιθάρα και να καταθέτει τη ψυχή της τραγουδώντας. Φαίνεται η μετακόμιση στη δυτική ακτή της έκανε καλό.

NZCA Lines - Infinite Summer

NZCA Lines – Infinite Summer
Η μεγάλη έκπληξη του χειμώνα. Σε ένα μακρινό μέλλον όπου η Γη βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής από έναν απειλητικό ήλιο, η ανθρωπότητα υποδέχεται την αποκάλυψη χορεύοντας. Αυτά συμβαίνουν εν ολίγοις στο Infinite Summer, το 2ο concept album του βρετανού NZCA Lines, το οποίο αποτελεί ένα synth παράδεισο που αποκαλύπτει ένα ένα τα  μυστικά του ανά ακρόαση και θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για ένα από τα αγαπημένα μου album της χρονιάς.

Rosie Lowe - Control

Rosie Lowe – Control
Κινούμενη κάπου μεταξύ Jessie Ware και FKA Twigs, η 25χρονη λονδρέζα Rosie Lowe μαγνητίζει το ενδιαφέρον με το ντεμπούτο της, πέφτοντας στα βαθιά της -ήδη πλούσιας- PbR&B/electronica σκηνής. Ένας δίσκος ιδανικός για νυχτερινές ακροάσεις, αισθησιακά ευάλωτος και προσωπικός που αναδεικνύει τις συνθετικές ικανότητες και τα αλα Kimbra φωνητικά της Lowe  κάνοντας με να αδημονώ για το επόμενο βήμα της.

RÜFÜS - Bloom

RÜFÜS – Bloom
Outsider εκ Αυστραλίας. Οι RÜFÜS αποτελούν ένα alternative dance γκρουπ από το Σίδνεϊ και το Bloom είναι μόλις η 2η μουσική κυκλοφορία τους, που ομοίως με το ντεμπούτο τους βρέθηκε στην κορυφή των charts. Ένα ανεβαστικό album γεμάτο χρώματα και deep house bangers, ιδανικό για το soundtrack των καλοκαιρινών ημερών που έρχονται.

Savages - Adore Life

Savages – Adore Life
Τα κορίτσια επέστρεψαν και ροκάρουν, λίγο διαφορετικά από την πρώτη φορά μεν αλλά εξακολουθούν να ροκάρουν. Το Adore Life είναι μια ήρεμη δύναμη, ο καρπός μιας μπάντας που σταδιακά ωριμάζει και που έχει τόσα, μα τόσα πολλά να πει ακόμη.

The Jezabels - Synthia

The Jezabels – Synthia
Στροφή 180 μοιρών για τους επίσης Αυστραλούς Jezabels στον 3ο τους δίσκο. Δε ξέρω τι καπνίζουν τα παιδιά εκεί κάτω αλλά φαίνεται πως δουλεύει για όλους. Με το Synthia, που όπως υποδηλώνει και ο τίτλος του είναι έντονη η παρουσία των synths και το θηλυκό στοιχείο, διεκδικούν επάξια μια θέση ανάμεσα στους καλύτερους art pop δίσκους που κυκλοφόρησαν το χειμώνα.

Honourable Mention

Fallulah – Perfect Tense
Είσοδος στο 90 για την απρόσμενη κυκλοφορία του 3ου δίσκου της αγαπημένης Δανέζας που επιτέλους μοιάζει έτοιμη να κατακτήσει και τον υπόλοιπο κόσμο πέραν της Σκανδιναβίας. Το Perfect Tense είναι ένας υπέροχος σύγχρονος indie pop δίσκος, πλούσιος από οργανικές μελωδίες και τα χαρακτηριστικά φωνητικά της Fallulah. Σίγουρο φαβορί για την end-of-year-list μου.

#12 Savages – Silence Yourself

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Savages - Silence Yourself

The world used to be silent. Now it has too many voices and the noise is a constant distraction. They multiply, intensify. They will divert your attention to what’s convenient and forget to tell you about yourself. We live in an age of many stimulations. If you are focused you are harder to reach. If you are distracted you are available. You want flattery. Always looking to where it’s at. You want to take part in everything and everything to be a part of you. Your head is spinning fast at the end of your spine, until you have no face at all. And yet if the world would shut up, even for a while, perhaps we would start hearing the distant rhythm of an angry young tune, and recompose ourselves. Perhaps, having deconstructed everything, we should be thinking about putting everything back together. Silence yourself…

My Top Three : Shut Up, No Face, She Will

The Story So Far
#13 Postiljonen – Skyer
#14 Julianna Barwick – Nepenthe
#15 Disclosure – Settle
#16 MS MR – Secondhand Rapture
#17 Yeah Yeah Yeahs – Mosquito
#18 Au Revoir Simone – Move In Spectrums
#19 Woodkid – The Golden Age
#20 Lorde – Pure Heroine