#3 Hundred Waters – The Moon Rang Like A Bell

Ίσως είναι με διαφορά το καλύτερο album που άκουσα τη χρονιά που πέρασε – θα μπορούσε κάλλιστα να σηκώσει και τον τίτλο του έργου τέχνης, για να μην πω αριστουργήματος. Όπως λέει και το όνομα του, το The Moon Rang Like A Bell είναι ένας υπνωτιστικός δίσκος φτιαγμένος για να ακούγεται νύχτα. Αυτή η σκοτεινή πειραματική ποπ κατά τόπους θυμίζει έντονα Bjork (και γενικά βορρά) ενώ τα φωνητικά της κοπελιάς θα μπορούσαν να είναι μουσικό όργανο από μόνα τους, σαν να ξεπήδησε η Elizabeth Fraser από τα 80s στο σήμερα. Οι ενορχηστρώσεις και το τελικό οργανικό αποτέλεσμα στον ήχο τους, σε συνδυασμό με αυτή τη μυστηριώδη και παραισθησιογόνα ατμόσφαιρα που εκπέμπουν οι Hunded Waters με μάγεψαν, εξού και τα άπειρα replay που πάτησα. Τέλος, είναι φοβερό το πόσο καλή μουσική μπορεί να φτιάξει -για πλάκα- αυτή η μπάντα στην καθισιά της, με το μόνο της μειονέκτημα βέβαια να είναι η έλλειψη συναισθήματος στα κομμάτια, κάτι που τους στερεί και την πρώτη θέση στη λίστα μου.

Το Φεγγάρι : συμβολίζει το άγχος και την αβεβαιότητα για το σήμερα και το αύριο, που βασίζονται στην πείρα παλαιών εμπειριών.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s