#13 Woman’s Hour – Conversations

 Αν σκεφτεί κανείς πως το περσινό μου νούμερο ένα ήταν οι London Grammar, είναι εύκολο να καταλάβει γιατί μου αρέσει εξίσου το ντεμπούτο των Woman’s Hour φέτος, οι οποίοι δυστυχώς ψιλοπέρασαν και δεν ακούμπησαν για τους περισσότερους. Μέχρι κι εγώ είχα ξεχάσει πόσο πολύ μου άρεσε η μινιμαλιστική art-pop και η «γκρίζα» αισθητική των clip τους (τα οποία αξίζει να δείτε) μέχρι την προηγούμενη βδομάδα. Κι όλα αυτά γιατί τα κομμάτια δε πολυλειτουργούν τόσο από μόνα τους αλλά ως σύνολο, σταδιακά ριζώνοντας στο κεφάλι σου τις μελωδίες και τους στίχους τους. Το Conversations περιλαμβάνει ιστορίες από όλες τις φάσεις μιας σχέσης: τον αρχικό ενθουσιασμό, την αμοιβαία αφοσίωση, τα ξαφνικά προβλήματα και την επερχόμενη ρήξη, όλες ντυμένες από τα υπέροχα φωνητικά της τραγουδίστριας που σε στοιχειώνουν και ένα ερωτεύσιμο μπάσο. Συνολικά αποτελεί ένα album στο οποίο αφιέρωσα πολλά βράδια ακρόασης, με κομμάτια σαν τα Conversations, Darkest Place και To The End να αποτελούν πλέον classics της βιβλιοθήκης μου. Και το κίνημα των ΧΧ καλά κρατεί.

Οι Εραστές : συμβολίζουν την αμοιβαία αγάπη και συντροφικότητα αλλά και το δίλημμα στη λήψη αποφάσεων σε μια σχέση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s