#17 Marianne Faithfull – Give My Love To London

Ένας μεγάλος δίσκος από μια μεγάλη κυρία. Με τον ίδιο σοφό, βαθύ σκεπτικισμό που βγάζει στο album artwork, «αφιερώνει» 11 υπέροχα κομμάτια στην πόλη που σημάδεψε τόσο την αρχική άνοδο της όσο και την επακόλουθη κατρακύλα στον κόσμο των ναρκωτικών, το χάσιμο της φωνής και της ομορφιάς της. Γουστάρω πολύ που μια βετεράνος σαν τη Faithfull δε διστάζει να τσαλακωθεί και συνεργαστεί με νέους καλλιτέχνες (αντίστοιχο φετινό παράδειγμα το νέο album του Robert Plant), ωστόσο θεωρώ ότι εδώ το πείραμα πέτυχε περισσότερο από αυτό του Kissin Time το 2002 και το αποτέλεσμα είναι αυθεντικό και βαθιά προσωπικό. Αυτή τη φορά δε μοιάζει σαν ξένη μέσα στον ίδιο της το δίσκο και δίνει κάποιες πολύ δυνατές στιγμές όπως το ανατριχιαστικό Late Victorian Holocaust, το γεμάτο θυμό Mother Wolf και -ένα από τα καλύτερα κομμάτια της χρονιάς- το Falling Back, αποδεικνύοντας πως στα 70 της εξακολουθεί να είναι μια καταπληκτική στιχουργός και ακόμα μεγαλύτερη ερμηνεύτρια. Κλείνοντας, πρόσφατα σε συνέντευξη της η Faithfull  δήλωσε ότι ήθελε πριν πεθάνει να φτιάξει ένα album που να εκφράζει την ίδια και το ποια είναι  στο 100%, κάτι που για μένα όχι απλά κατάφερε, αλλά το Give My Love To London έχει όλα τα φόντα να κλέψει τον τίτλο του magnum opus της από το Broken English.

Ο Κόσμος : συμβολίζει την ολοκλήρωση ενός κύκλου ή μιας καριέρας και την εσωτερική πληρότητα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s