#20 Kimbra – The Golden Echo

Κι επισήμως ξεκινάμε και για αρχή επέλεξα το συνομήλικο pop-RnB γλειφιτζουράκι  από τη Νέα Ζηλανδία, Kimbra. Μπορεί να είμαι τελείως υποκειμενικός λόγω της υπέρμετρης αδυναμίας μου προς το πρόσωπο της και την καλλιτεχνική της στόφα, αλλά έχοντας παρακολουθήσει γενικά την μέχρι τώρα μουσική της πορεία θεωρώ πως με αυτό το album αποδεικνύει πως ναι, περνάει και μόνη της καλά, τα καταφέρνει μια χαρά χωρίς τον Gotye στον πλευρό της. Βέβαια, ένας τίτλος που θα του άρμοζε περισσότερο είναι αυτός του 7ου κατά σειρά κομματιού, Madhouse. Γιατί είναι τρελή, πραγματικά είναι τρελή (πάρτε ως παράδειγμα το 90s Music). Εξακολουθώ να τη θεωρώ μια από τις πιο σημαντικές φωνές της γενιάς της και μια ιδιοφυή συνθέτρια και ερμηνεύτρια, που πραγματικά βγάζει όλη την quirky ενέργεια της στα τραγούδια της, αλλά από ένα σημείο και πέρα η μεγαλομανία της να βάζει όσο πιο πολλά πράγματα μπορεί σε ένα κομμάτι με κούρασε και η «χρυσή ηχώ» άρχισε να ακούγεται θορυβώδης και δυσνόητη. Παρ’όλα αυτά,  το Golden Echo δεν παύει να μου αρέσει πολύ (αν καταφέρεις να μπεις στο τρελόσπιτο της δε βγαίνεις ποτέ) μιας και όταν είναι στις καλές του έχει να δώσει εξαιρετικά δείγματα, όπως τα ανεβαστικά Miracle και Carolina και τα μυστηριώδη Goldmine και Resque Him, τα οποία επένδυσαν μουσικά το δεύτερο μισό της χρονιάς με μοναδικό τρόπο.

Ο Τρελός : συμβολίζει την αθωότητα και το ελεύθερο πνεύμα της νιότης καθώς και τα καινούρια ξεκινήματα γενικότερα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s