#21 Zola Jesus – Taiga

Άλλο ένα under the bridge album που δεν μου έκανε η καρδιά να αφήσω ασχολίαστο, ανήκει στη γλυκύτατη και πολυτάλαντη Nikka. Αυτή τη φορά όχι τόσο γιατί περιέχει κάποια τρομερή σύνθεση, αλλά κυρίως για το αξιόλογο concept του δίσκου και για το πώς χρησιμοποιεί τη φωνή της χτίζοντας πάνω σε αυτό, πιο σίγουρη από ποτέ. Στο Taiga τραγουδάει για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και την αποξένωση του από αυτήν (προσωπικά highlights τα Lawless και Hollow), περιορίζοντας τις lo-fi αισθητικές των προηγούμενων κυκλοφοριών της με το να αφήνει φως να περάσει στα κομμάτια της.Εδώ αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο όπως προανέφερα, είναι η φωνή της  Nikka η οποία ακούγεται παντοδύναμη, σχεδόν σαν ζωντανός οργανισμός από μόνη της,  και αποτελεί το πιο δυνατό σημείο του album. Σε συνδυασμό με τα πνευστά (τα οποία ομολογουμένως αγάπησα αρκετά φέτος και θα φανεί στις επόμενες θέσεις) το φωνητικό αυτό θωρηκτό αποτέλεσε έναν ήχο επιβλητικό, σχεδόν αρχαϊκό, που με έκανε να πατήσω το repeat περισσότερες φορές από όσο περίμενα. Εν τέλει, μπορεί να μην προτιμώ αυτήν τη φωτεινή πλευρά της Zola Jesus αλλά σίγουρα αναγνωρίζω την αφοσίωση της στο project αυτό και την έλλειψη δισταγμού στο να πειραματιστεί και να δημιουργήσει κάτι διαφορετικό.

Ο Ιεροφάντης : συμβολίζει τη μεταβίβαση της παράδοσης  και τη συμμόρφωση σε συγκεκριμένες αξίες και έθιμα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s