#21 Zola Jesus – Taiga

Άλλο ένα under the bridge album που δεν μου έκανε η καρδιά να αφήσω ασχολίαστο, ανήκει στη γλυκύτατη και πολυτάλαντη Nikka. Αυτή τη φορά όχι τόσο γιατί περιέχει κάποια τρομερή σύνθεση, αλλά κυρίως για το αξιόλογο concept του δίσκου και για το πώς χρησιμοποιεί τη φωνή της χτίζοντας πάνω σε αυτό, πιο σίγουρη από ποτέ. Στο Taiga τραγουδάει για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και την αποξένωση του από αυτήν (προσωπικά highlights τα Lawless και Hollow), περιορίζοντας τις lo-fi αισθητικές των προηγούμενων κυκλοφοριών της με το να αφήνει φως να περάσει στα κομμάτια της.Εδώ αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο όπως προανέφερα, είναι η φωνή της  Nikka η οποία ακούγεται παντοδύναμη, σχεδόν σαν ζωντανός οργανισμός από μόνη της,  και αποτελεί το πιο δυνατό σημείο του album. Σε συνδυασμό με τα πνευστά (τα οποία ομολογουμένως αγάπησα αρκετά φέτος και θα φανεί στις επόμενες θέσεις) το φωνητικό αυτό θωρηκτό αποτέλεσε έναν ήχο επιβλητικό, σχεδόν αρχαϊκό, που με έκανε να πατήσω το repeat περισσότερες φορές από όσο περίμενα. Εν τέλει, μπορεί να μην προτιμώ αυτήν τη φωτεινή πλευρά της Zola Jesus αλλά σίγουρα αναγνωρίζω την αφοσίωση της στο project αυτό και την έλλειψη δισταγμού στο να πειραματιστεί και να δημιουργήσει κάτι διαφορετικό.

Ο Ιεροφάντης : συμβολίζει τη μεταβίβαση της παράδοσης  και τη συμμόρφωση σε συγκεκριμένες αξίες και έθιμα.

Advertisements

#22 Banks – Goddess

Ανεπίσημη 22η θέση για να καλύψω τις ανάγκες της φετινής  μου (ας την πούμε) παρουσίασης. Banks λοιπόν. Την πρώτη φορά που άκουσα κομμάτι της -νομίζω ήταν το Before I ever met you– μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Με τη μελωδία, την ατμόσφαιρα και γενικά με το όλο μυστηριώδες πέπλο που -φαινομενικά- κάλυπτε το άγνωστο αυτό κορίτσι. Ακολούθησαν κάποια αρκετά όμορφα singles που ανέβασαν τις προσδοκίες μου και κορύφωσαν το hype από τα μέσα αλλά εν τέλει το album με απογοήτευσε παταγωδώς, μην ανταποκρίνοντας στον τίτλο του, κι αυτό γιατί μοιάζει πιο πολύ με μια απλή συλλογή «τραγουδιών» και ατμοσφαιρών. Ωστόσο δεν μπορούσα να το προσπεράσω έστω και άτυπα ασχολίαστο, αφενός γιατί πραγματικά περιέχει μερικά  διαμαντάκια (Alibi, Drowning, Waiting Game) κάτι που δείχνει ότι υπάρχουν προοπτικές για βελτίωση, και αφετέρου διότι δεν υπήρχε playlist που να έφτιαξα μέσα στη χρονιά και να μην είχε κομμάτι από Banks μέσα. Δε μπορώ να φανταστώ τι μέλλον θα έχει, αλλά αν μη τι άλλο έχει κάτι το πολύ εθιστικό αυτή η κοπέλα.

Ο τροχός της τύχης : συμβολίζει την καλή τύχη και γενικότερα τους κύκλους της ζωής, τις καλές στιγμές που ακολουθούνται από κακές κ.ο.κ

Blogovision 2014 – Prologue

1511073_681961288578228_2178465498678628521_n

Και φέτος εδώ. Γιατί ο δολοφόνος γυρνάει πάντα στον τόπο του εγκλήματος. Άλλωστε μετά την πολύ όμορφη -πρώτη- εμπειρία της περσινής χρονιάς όπου πονοκεφάλιασα μεν τελευταία στιγμή να αξιολογήσω σε λίστα τα ακούσματα μου αλλά εν τέλει έμαθα και άκουσα πολλή νέα μουσική, δε θα μπορούσα να παραλείψω τη συμμετοχή μου. Φετινοί στόχοι: να εστιάσω όχι απαραίτητα στα albums αυτά καθ’αυτά,αλλά στους λόγους που ψηφίζουν αυτά που ψηφίζουν οι υπόλοιποι και να γράφω λιγότερες μαλακίες κάτω από κάθε post. ^^
2014 λοιπόν, μια πολύ γεμάτη και «περίεργη» χρονιά για μένα. Με βρήκε ξαφνικά πτυχιούχο και άνεργο, με  περίσσεια ελεύθερου χρόνου όπου και άκουσα, πειραματιζόμενος, περισσότερη μουσική από ποτέ (σε τέτοιο βαθμό που τα headphones έγιναν προέκταση του κεφαλιού μου),  και προς στο τέλος της με αφήνει ως μεταπτυχιακό φοιτητή στην πρωτεύουσα να προσπαθώ να βρω χρόνο για όλα τα παραπάνω. Έχω λοιπόν πολύ μεγάλη περιέργεια να δω τι θα βγάλουμε και φέτος (???) αλλά και σε τι «είδους» 20αδα θα καταλήξω  κι ο ίδιος, καθώς φοβάμαι πως τα ψυχολογικά και μη σκαμπανεβάσματα του ’14 θα μιλήσουν μέσα από τη λίστα μου. Όπως και να ‘χει καλή blogovision να έχουμε και… let the hunger games begin~