#18 Au Revoir Simone – Move In Spectrums

Τρίτη μέρα blogovision, και τρεις άγγελοι (όχι του Τσάρλι) με μυστικό όπλο το synthesizer. Χωρίς να έχει προηγηθεί -και κακώς-  επαφή μαζί τους παλιότερα, ως πρώτο άκουσμα πέρασε αρκετά αδιάφορο ώσπου άκουσα ξανά το Somebody Who στο ραδιόφωνο δίνοντας μια δεύτερη ευκαιρία. Το αποτέλεσμα: ένας έρωτας με τα πάντα. Τα γλυκά, σχεδόν μελαγχολικά φωνητικά, την αρμονική επικάλυψη των πλήκτρων, την ταξιδιάρικη αίσθηση που σου αφήνουν τα τραγούδια,  και τα πολλαπλά repeat που εν τέλει πάτησα σε αυτό το fairylike άλμπουμ.

My Top Three :  Somebody Who, Just Like A Tree, More Than

The Story So Far
#19 Woodkid – The Golden Age
#20 Lorde – Pure Heroine

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s